25

احتمالا هرگز فراموشم نمیشود. همانطوری که پیشتر تمام آنچه را که دوباره دیدم، در ذهن داشتم و هیچکدام از آنها نه غبار زمان گرفته و نه کمرنگ و محو شده بود. مینویسم که یادم بماند. خودم را و باز از پی سالها چند کلام مخاطب کلماتت بودن را. از میان تمام تصاویری که هست و دوباره دیدم، گویی همهچیز از دست رفته جز: دلتنگی برای تو و جملهای دو کلمهای که هنوز و گویی همیشه زمان حال است. نه ماضی، نه مضارع و نه بعید.